- Ang mga pangunahing palatandaan ng pagkahinog
- Kulay at sukat ng lugar ng lupa
- Sound test
- Uri ng crust
- Pagkatuyo ng pinakamalapit na tendril
- Ano ang pinakamainam na timbang?
- Mga kinakailangan para sa kulay at istraktura ng pulp
- Paano hindi suriin
- Sa karaniwan
- Sa pamamagitan ng kondisyon ng buntot
- Sa laki
- Sa pamamagitan ng diameter sa ratio ng timbang
- Ano ang hindi dapat gawin
Ang pakwan ay isang matamis na minamahal ng lahat, na hinahangaan ng mga matatanda at bata dahil sa kakayahan nitong pawiin ang uhaw at alisin ang mga dumi, lason, at mga nakakapinsalang sangkap mula sa katawan. Maraming nagsisimulang hardinero ang nag-iisip kung paano matukoy ang pagkahinog ng isang pakwan na lumalaki sa hardin, dahil ang mga hindi hinog na prutas na pinipitas bago sila handa na kainin ay hindi angkop para sa pagkain.
Ang mga pangunahing palatandaan ng pagkahinog
Mayroong mga paraan upang madaling matukoy ang pagkahinog ng isang pakwan. Upang gawin ito, kailangan mong sundin ang mga pangunahing visual na tagapagpahiwatig:
- uri ng crust;
- kulay ng lugar sa gilid;
- kondisyon ng buntot;
- ang pagkakaroon ng isang katangian ng tunog.
Mahalaga! Inirerekomenda na isaalang-alang ang lahat ng mga aspeto nang magkasama upang mas tumpak na matukoy ang pagkahinog at tamis ng berry.
Kulay at sukat ng lugar ng lupa
Ang isang pakwan na nakahiga sa garden bed ay hindi maaaring lumiko nang mag-isa, kaya nananatili itong nakikipag-ugnayan sa lupa sa parehong lugar. Ito ay kung saan lumilitaw ang isang lugar, na dapat na dilaw o mainit na orange sa isang hinog na berry. Kung ang spot ay mas malaki sa 10 cm at hindi pantay ang kulay, ang prutas ay hindi pa handang kainin.
Sound test
Maraming tao ang umaasa sa tunog lamang, ngunit hindi lahat ay maaaring tumpak na matukoy ito; ito ay nangangailangan ng isang tiyak na halaga ng kasanayan. Kung tumutunog ang pakwan kapag tinapik, handa na itong kainin. Ang mapurol na tunog, gayunpaman, ay dapat na isang tanda ng babala, dahil ito ay nagpapahiwatig na ang prutas ay hindi pa hinog.

Maaari mong matukoy ang pagkahinog sa pamamagitan ng pagpiga ng isang pakwan; kung ito ay bahagyang kumaluskos, kung gayon ito ay isang senyas upang mag-ani ng isang masarap, makatas na pananim.
Uri ng crust
Bago pumili ng isang makatas na pakwan mula sa hardin, maingat na suriin ang balat nito. Kapansin-pansin na kapag hinog na, ang matamis na berry ay hindi na tumatanggap ng kahalumigmigan mula sa halaman. Ang prutas na ito ay may matibay na balat na walang nakikitang mga dents o bitak. Ang balat ay dapat na napakatigas at matigas na mahirap kumamot gamit ang isang kuko. Maraming tao ang umiiwas sa pamamaraang ito, dahil ayaw nilang masira ang balat at makompromiso ang integridad ng pakwan.
Ang isang tanda ng pagkahinog ay ang kawalan ng waxy coating sa ibabaw ng bark, na kumikinang nang maganda sa araw.
Habang nahihinog ang pakwan, kumikinang ang balat nito at kitang-kita ang mga guhitan nito.

Pagkatuyo ng pinakamalapit na tendril
Bago anihin ang prutas, suriin ang kondisyon ng tangkay nito. Kung ito ay berde pa, ang prutas ay hindi hinog at dapat na nakaimbak sa hardin ng hindi bababa sa dalawang linggo. Ang isang tuyong tangkay ay itinuturing na isang senyales sa pag-aani, ngunit maaari rin itong matuyo nang husto, kung saan ang berry ay hindi na angkop para sa pagkonsumo dahil sa sobrang pagkahinog.
Ang pamamaraan ay ginagarantiyahan ang buong pagkahinog ng prutas, ang tuyong tendril ang pangunahing patnubay.
Ano ang pinakamainam na timbang?
Salamat sa mabilis na pag-unlad ng industriya ng pag-aanak, may mga uri ng pakwan na angkop para sa paglaki sa mga partikular na rehiyon at para sa iba't ibang layunin. Ang bigat ng isang ibinigay na prutas ay direktang nakasalalay sa iba't-ibang nito, na lumalaki at umuunlad nang paisa-isa. Samakatuwid, ang bigat ng mga berry sa isang hardin na kama ay dapat na tumutugma sa mga katangian ng nakatanim na iba't.
Mahalaga! Ang mga ganap na hinog na prutas ng mga sikat na varieties ay pinahaba, spherical sa hugis, na tumitimbang sa pagitan ng 8 at 12 kg.
Mga kinakailangan para sa kulay at istraktura ng pulp
Ang laman ng hinog na prutas ay dapat na pare-parehong maliwanag ang kulay, at ang mga buto ay dapat pare-pareho ang kulay. Ang mga bitak o dilaw na mga hibla sa hiwa ay hindi katanggap-tanggap. Maaari mong matukoy ang antas ng nitrate sa pamamagitan ng pagsusuri sa laman. Maglagay ng maliit na piraso ng pakwan sa tubig; kung ang tubig ay maulap, iwasan ang pagkonsumo upang maiwasan ang mga potensyal na panganib sa kalusugan.
Paano hindi suriin
Sa paglipas ng panahon, maraming iba't ibang mga pamamaraan para sa pagkilala ng hinog at matamis na pakwan ang umunlad. Ang ilan ay epektibo, ngunit marami ang may depekto, kaya sulit na pag-aralan itong mabuti at iwasang gamitin ang mga ito sa pagsasanay.

Sa karaniwan
Ang average na timbang ay isang flexible na konsepto at maaaring hindi angkop para sa bawat uri. Para sa ilang mga varieties, ang isang tiyak na timbang ay itinuturing na pinakamataas, habang para sa iba pang mga grupo, ito ay ang pinakamababang timbang ng isang hindi hinog na prutas.
Sa pamamagitan ng kondisyon ng buntot
Ang isang tuyong tendril ay palaging nagpapahiwatig ng pagkahinog. Ang tangkay, na nag-uugnay sa pakwan sa bush, ay palaging nananatiling berde. Ito ay nagiging tuyo kapag ang prutas ay matagal nang pinipitas at iniimbak.
Ang reference point ay isang ganap na tuyo na antennae, hindi isang buntot.
Sa laki
Ito ay isang karaniwang maling kuru-kuro na kung susuriin mo ang mga pakwan araw-araw, mapapansin mong hindi na sila lumalaki o bumabagal pa nga nang malaki. Pagkatapos, maaari kang maghintay ng 2-3 linggo bago mag-ani. Gayunpaman, hindi lahat ng hardinero ay maaalala ang laki ng bawat berry, kaya kung mayroon kang isang maliit na bilang ng mga pakwan, maaari mong sukatin ang mga ito, ngunit kung mayroon kang malaking bilang, hindi ito magiging posible.

Sa pamamagitan ng diameter sa ratio ng timbang
Makakahanap ka ng isang espesyal na tsart para sa pagtukoy ng pagkahinog, na naglilista ng ratio ng diameter sa timbang. Sa karamihan ng mga kaso, ang paggamit ng gayong tsart ay hindi naaangkop, lalo na para sa mga varieties na may pahaba na mga hugis ng prutas.
Ano ang hindi dapat gawin
Kapag sinusuri ang pagkahinog ng isang pakwan, pinakamahusay na huwag putulin ito. Kung ito ay lumabas na hindi pa hinog pagkatapos ng inspeksyon na ito, hindi ito dapat iwanan sa hardin, kung hindi, ito ay mabubulok sa loob ng 2-3 araw. Hindi rin inirerekomenda na pumili ng mga hindi hinog na prutas sa pag-asang mahinog ang mga ito sa paglipas ng panahon. Ang laman ay tiyak na magiging pula, ngunit hindi ito magiging kasing tamis.
Kapag nagtatanim ng pakwan sa iyong sariling hardin, pinakamahusay na tiyakin nang maaga na ang mga kondisyon ng panahon, lupa, at iba pang mga kondisyon ng paglaki ay angkop para sa iba't-ibang napili mo.
Ang pakwan ay isang mahirap na pananim, mahirap palaguin at alagaan, ngunit nagbubunga din ng masarap at mataas na kalidad na ani. Ang pagtukoy sa pagkahinog ng isang matamis, makatas na pakwan ay madali; ang kailangan mo lang malaman ay ilang mabisang paraan. Kung maingat mong pag-aralan ang mga pamamaraang ito at isabuhay ang mga ito, hindi mo na kailangang itapon muli ang isang berdeng pakwan.











